به گزارش نشریه دنیای نفت و قیر، کمبود قیر، افزایش هزینه‌های راه‌سازی و تأخیر در پرداخت مطالبات پیمانکاران، اجرای پروژه‌های آسفالت‌ریزی در منطقه کشمیر هند را با اختلال روبه‌رو کرده است. تازه‌ترین آمار منتشرشده در ۲۸ اکتبر ۲۰۲۶ نشان می‌دهد که با نزدیک‌شدن فصل سرما، هنوز حدود ۲۴۸ کیلومتر از برنامه آسفالت‌ریزی این منطقه اجرا نشده و تنها نزدیک به ۷۰ درصد از هدف تعیین‌شده تحقق یافته است.
اداره راه و ساختمان کشمیر برای سال مالی جاری، آسفالت‌ریزی حدود ۸۲۷ کیلومتر از جاده‌های منطقه را برنامه‌ریزی کرده بود و قرار بود بخش اصلی عملیات از آوریل تا اکتبر انجام شود. بااین‌حال، براساس تازه‌ترین ارقام اعلام‌شده از سوی مسئولان فنی، تاکنون در مجموع ۵۷۹.۳۵ کیلومتر از هدف ۸۲۷.۴ کیلومتری تکمیل شده و ۲۴۸.۰۵ کیلومتر باقی مانده است.
میزان پیشرفت پروژه‌ها در مناطق مختلف کشمیر یکسان نیست. در کشمیر مرکزی، ۱۹۰ کیلومتر از هدف ۲۵۰ کیلومتری اجرا شده که معادل ۷۶ درصد برنامه است. در کشمیر شمالی، از مجموع ۳۰۹ کیلومتر، ۲۲۱ کیلومتر به پایان رسیده و پیشرفت پروژه‌ها به حدود ۷۱.۵ درصد رسیده است. وضعیت در کشمیر جنوبی ضعیف‌تر است؛ جایی که تنها ۱۶۸.۳۵ کیلومتر از هدف ۲۶۸.۴ کیلومتری تکمیل شده و پیشرفت عملیات به حدود ۶۲.۷ درصد رسیده است. به این ترتیب، کشمیر جنوبی با بیش از ۱۰۰ کیلومتر عملیات باقی‌مانده، بیشترین عقب‌ماندگی را در میان سه منطقه دارد.
مشکلات اخیر ادامه فشارهایی است که از ماه‌های گذشته بر صنعت آسفالت و راه‌سازی کشمیر وارد شده است. پیمانکاران و صاحبان کارخانه‌های آسفالت گرم بارها نسبت به افزایش قیمت قیر، کمبود مصالح مورد نیاز و پرداخت‌نشدن مطالبات پروژه‌های قبلی اعتراض کرده‌اند. اختلافات مالی و افزایش هزینه‌های اجرا در ماه‌های گذشته باعث توقف یا کندشدن برخی فعالیت‌ها شد و اگرچه عملیات در تعدادی از پروژه‌ها از سر گرفته شد، مشکلات تأمین و نقدینگی بار دیگر پیشرفت کار را تحت تأثیر قرار داده است.
یکی از پروژه‌هایی که با اختلال روبه‌رو شده، جاده ارتباطی پولواما–شوپیان است که طبق گزارش‌های محلی، عملیات آسفالت‌ریزی آن پیش از تکمیل متوقف شده است. بااین‌حال، وضعیت تمام پروژه‌های کشمیر یکسان نیست. مسئولان راه‌سازی تأکید کرده‌اند که عملیات اجرایی در برخی مناطق همچنان ادامه دارد و برای تکمیل بخش‌های باقی‌مانده تلاش می‌شود. بنابراین آمار جدید نشان‌دهنده عقب‌ماندگی قابل توجه از برنامه است و نباید به معنای توقف کامل تمامی پروژه‌های آسفالت‌ریزی منطقه تلقی شود.
در کنار مشکل تأمین قیر، وضعیت مالی پیمانکاران نیز به یکی از موانع اصلی اجرای پروژه‌ها تبدیل شده است. نمایندگان کارخانه‌های آسفالت گرم کشمیر می‌گویند افزایش هزینه قیر و سایر مصالح ساختمانی، اجرای قراردادهایی را که با قیمت‌های قبلی منعقد شده‌اند دشوار کرده است. آن‌ها همچنین از انباشت مطالبات پرداخت‌نشده خبر داده‌اند که فشار بیشتری بر سرمایه در گردش شرکت‌های پیمانکاری وارد می‌کند. بااین‌حال، رقم دقیق بدهی‌ها و میزان افزایش قیمت قیر که از سوی برخی نمایندگان این صنف اعلام شده، هنوز با اسناد رسمی پرداخت و داده‌های قابل مقایسه قیمت پالایشگاهی مستقلاً تأیید نشده است.
شواهد ماه‌های گذشته نیز نشان می‌دهد کمبود مصالح از پیش بر پیشرفت پروژه‌های کشمیر اثر گذاشته بود. در بررسی وضعیت راه‌سازی منطقه اننت‌ناگ در سپتامبر، مسئولان محلی کمبود قیر و سایر مصالح ضروری را از عوامل اصلی کندی عملیات معرفی کردند. ادامه این وضعیت در اکتبر نشان می‌دهد که مشکلات اجرایی تنها به یک پروژه یا یک مقطع کوتاه محدود نبوده است.
اهمیت این تحول برای بازار قیر هند در تفاوت میان تقاضای برنامه‌ریزی‌شده و مصرف واقعی نهفته است. تصویب پروژه‌های راه‌سازی و اختصاص بودجه لزوماً به معنای خرید و مصرف فوری قیر نیست. زمانی که پیمانکار با کمبود محصول، افزایش هزینه تأمین یا مشکل نقدینگی روبه‌رو می‌شود، ممکن است اجرای آسفالت‌ریزی را به تعویق بیندازد، حتی اگر نیاز به ساخت یا تعمیر جاده همچنان وجود داشته باشد.
این مسئله در شرایطی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند که بازار داخلی قیر هند طی ماه اکتبر با افزایش قابل توجه قیمت‌ها روبه‌رو شده است. بالارفتن قیمت خرید قیر می‌تواند هزینه اجرای پروژه‌هایی را که براساس نرخ‌های قبلی قرارداد بسته شده‌اند افزایش دهد و فشار مالی بیشتری بر پیمانکاران وارد کند. البته قیمت قیر در سایر مناطق هند را نمی‌توان بدون درنظرگرفتن گرید، هزینه حمل، محل تحویل و شرایط قرارداد به بازار کشمیر تعمیم داد.
نزدیک‌شدن زمستان نیز فرصت جبران عقب‌ماندگی‌ها را محدودتر می‌کند. در کشمیر، کاهش دما و شرایط آب‌وهوایی سرد، دوره مناسب اجرای آسفالت را کوتاه می‌کند و می‌تواند بر تولید، حمل و تراکم مخلوط آسفالتی اثر بگذارد. اگر بخش‌های باقی‌مانده پیش از پایان فصل کاری تکمیل نشوند، احتمال انتقال بخشی از فعالیت‌ها به فصل بعد وجود دارد. بااین‌حال، نمی‌توان تنها براساس طول جاده‌های نیمه‌تمام، حجم قیر مورد نیاز یا میزان تقاضایی را که احتمالاً به سال آینده منتقل می‌شود محاسبه کرد.
برای بازار کشمیر، تأمین منظم قیر و تعیین تکلیف مطالبات پیمانکاران در هفته‌های پیش رو اهمیت زیادی خواهد داشت. ادامه اختلال در هر یک از این بخش‌ها می‌تواند تکمیل پروژه‌های باقی‌مانده را دشوارتر کند، حتی اگر بخشی از منابع مالی و برنامه‌های اجرایی همچنان برقرار باشند.
تحولات اخیر کشمیر نشان می‌دهد که افزایش قیمت قیر و محدودیت عرضه همیشه به معنای رشد درآمد فروشندگان یا افزایش مصرف نیست. در شرایطی که پیمانکاران توان مالی کافی برای ادامه کار ندارند یا محصول مورد نیاز به‌موقع در دسترس قرار نمی‌گیرد، ممکن است تقاضای واقعی کاهش یابد و پروژه‌های عمرانی به تعویق بیفتند. این موضوع یکی از مهم‌ترین چالش‌های بازار قیر هند در دوره افزایش هزینه‌های تأمین و اجرای پروژه‌های راه‌سازی است.
